Ziztazale

Zikloturista artritikoaren bloga

Metotrexatorik ez!

 2011/11/02 - 19:35:07

Entrenamentuak hasi dira

Aurreko batean hirukotea juntatu ginen Asteasura joan etorria egiteko, eta hasieran Aiara igo behar izan genuen, bidean baitago. Kontua da denbora hartu nuela, izan ere hirutako batek oso mantso joan nahi zuen eta besteak are eta mantsoago! Baldintza horietan alabarekin egindako igoeraren antzeko abiadura jarri genuen nik eta mantso joan nahi zuenak, eta hirugarrenak, mantsoago joan nahi zuenak, berea egin zuen, alegia, gu baino mantsoago joan. Bikoteak 43 minutu eta erdi behar izan genituen, lotsagarria, eta hirugarrenak 48 minutu eta erdi; sineskaitza. Berriz ere hurrengo urtean norbait haserretu egingo dela iruditzen zait... Baina okerrena ez da hori, okerrena da ni ere kutsatu egin naizela abiadura horretaz: gaur lanera bizikletaz joan naiz, eta uste dut errekorra egin dudala, hau da, 59 minutu pasa ditut joaterakoan, eta 55 bueltakoan, normalean baino 5 minutu gehiago ibilbide bakoitzean! Hori bai, disfrutatu egin dut. Trafiko oso gutxi dabil Zarautz eta Usurbil bitartean eta horrek bidea edertu egiten du. Tarte horretan, 17 kilometro zoragarri horietan, 60 kotxek eta 15 kamioik aurreratu naute, besterik ez!  2011/09/14 - 19:20:14

Aiako igoeraren ondorioak

Aurtengo igoerak ondoriorik izan du, izan ere norbait haserretu egin da ( http://chevismo.com/h/59835 ) eta hurrengo urterako zarauztarrek gehiago entrenatuko dutela esan dute. Sinistu egin behar ordea! Aurretik ere majina bat aitzakia entzun izan dugu eta hurrengoan ere antzera izango dela ziur nago. Parte hartzaileen argazkia beheko hau da Ikus dezakezuenez hiru gaztek hartu dute parte; Maddi, Jone eta Eñaut aritu dira gazte izan zirenekin batera. Hurrengo urtean gazte gehiago apuntatuko direla iruditzen zait... Horiek egin beharko dituzte beste batzuek egiten ez dituzten denborak, bestela jai daukagu.  2011/09/03 - 19:38:20

Aiako Igoera 2011

Taula berritua hauxe da: izena 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 Aldo 23:33 24:46 ----- ----- ----- ----- ----- ----- Juan Martin 27:40 27:35 26:56 ----- 26:54 25:32 27:44 29:40 Pipi 26:56 27:54 ----- ----- 27:57 23:47 ----- ----- Xabier 32:35 31:38 30:45 ----- 37:47 ----- 33:45 28:15 Mikel 34:43 32:54 30:33 29:42 35:56 32:22 33:45 31:28 Maritxu 41:35 39:40 ----- ----- 38:18 38:49 39:11 42:35 MaddiM 44:33 46:52 ----- ----- ----- ----- ----- ----- Eñaut 44:33 ----- ----- ----- ----- ----- ----- ----- Iñaki 44:33 ----- 39:02 27:40 44:00 40:56 39:11 39:50 Liando 44:33 47:05 ----- ----- ----- ----- ----- ----- Ines 44:50 41:41 42:52 36:43 41:47 38:56 ----- ----- Jone 47:07 46:52 ----- ----- ----- ----- ----- ----- Mari 47:07 46:58 40:07 42:17 43:07 39:08 35:52 39:50 joseba 47:07 47:05 31:39 42:17 35:02 39:08 32:25 30:33 Idoia 47:07 ----- ----- 40:44 44:00 40:56 ----- 39:50 Imamol ----- 27:49 26:56 ----- 27:20 25:20 29:14 25:28 Thony ----- 27:49 28:21 27:05 29:10 25:28 26:36 25:28 Alberto ----- ----- 26:56 26:58 ----- ----- ----- ----- Xavi ----- ----- 34:34 ----- ----- ----- ----- ----- Leire ----- ----- 39:02 42:17 ----- ----- ----- ----- Koko ----- ----- 39:14 ----- ----- ----- ----- 46:40 Boero ----- ----- 42:52 50:00 ----- 39:08 55:?? ----- Xalegi ----- ----- ----- 31:52 44:00 ----- 55:?? ----- Xubi ----- ----- ----- 40:00 39:44 47:23 39:11 38:45 Nerea ----- ----- ----- 50:00 ----- 47:23 ----- ----- Xabin ----- ----- ----- ----- 41:42 43:49 55:?? 50:23 Aran ----- ----- ----- ----- 1:09:47 53:18 ----- 50:36 Ainhoa ----- ----- ----- ----- 1:09:50 53:18 ----- ----- Ibon ----- ----- ----- ----- ----- 44:22 55:?? 38:45 Itziar ----- ----- ----- ----- ----- ----- ----- 43:13  2011/08/29 - 19:44:04

Remicade eta Embrel: droga aldaketa

Aurreko sarreran aipatu nuen artritisaren aurkako tratamendua aldatu zidatela, baina horren arrazoiak ez nituen aipatu. Sarrera honetan horren berri emango dut, azken finean artritisari buruzko kontu guztiak jasotzea baita blogaren helburu nagusietako bat. Lehen, 8 astean behin ziztada bat sartzen zidaten zainetan barrena remicade (infliximab) sartzeko. Tratamendu horrekin 8 urte pasa egin ditut: 2003ko apirilaren 13an sartu zidaten lehenengoa eta azkena 2011ko apirilaren 7an sartu nuen. Hala ere azken dosiek ez zidaten 8 asteko atsedenik eman, ez horixe! azken aurrekoaren efektua 5. astean bukatu zen, eta ondorengo dosia bitarteko hiru asteak infernuaren parekoak izan ziren: mina, ibili ezina eta min gehiago. Horren ondorengo dosiak are eta gutxiago iraun zidan, hiru aste besterik ez! gainera, ez zidan behar adinako efekturik egin, eta ondorioz hurrengo dosia bitarteko bost asteak mekaguendioska pasa behar nituen... Egoera horren aurrean Belzunegi Jaunarekin (nire druida maitearekin) hitz egin nuen eta tratamenduak efektua egiteari laga ziola esan nion. Berak aurretik komentatu izan zidan hori gerta zitekeela, beraz, ez zen gehiegi larritu, beste aukera batzuek ere badaudela esan zidan eta horietako bat emango zidatela. Aldaketaren prozesua luzea izan zen, luzeegia! 5 astean zain egon behar izan nuen, alegia, ekainaren 2an eman behar zidaten remicaderen hurrengo dosia eta Embrelen lehenengoa ekainaren 3ean eman zidaten. Ondorioz 5 aste oso osorik pasa nituen artritisaren kontra borrokan inolako droga miragarririk gabe. Antiinflamatorioak hartuz, egun guztia kolokatuta pasa, baina hala ere minez, ikaragarrizko minez. Eskerrak ospitaleko bezeroen arreta telefonora deitu nuen! prozesua azkartu ote zitekeen galdetu edo eskatu nuen bertan, eta horri esker, farmaziako arduradunak esan zidanez, aldaketa prozesua normala baino azkarrago joan omen zen. Nik ez nekien zein izango zen droga berria, eta farmazian esan zidaten Embrel izango zela, azalean astero ziztada bidez neuk sartu beharreko droga. Autoziztada. Zeinek eta nik. Orratza ikusi orduko izerditan hasten den horrek! Dagoenekoz 9 dosi hartu ditut, eta egia esan izerditzeari ez diot laga, baina autoziztatzeko gai naiz, eta ez da gutxi. Orain beste arazo bat daukat, dosia sartzen dudan lekuaren ingurua gorritu egiten zait; sabelean gorridura eta azkura agertzen zaizkit, izterrean sartuz gero gorridura, handitua eta azkura. Gaur bertan joan naiz farmaziako arduradunarengana berak ikus dezan, eta erreumatologoarengana eraman nau, hark ere ikus zezan. Kontua da, droga aldatzea proposatu didatela... Erreumatologoa ez zen Belzunegi (nire druida), beste bat zen eta etxean dauzkadan hiru ziztadak sartzekotan geratu naiz, baina umera izeneko drogara pasatzeko aukera komentatu dugu. Ikusiko dugu ea zer erabakitzen dugun. Handituaren argazkia da hau  2011/08/02 - 21:02:03

Gai naiz!!!!

Sinestezina. Neure buruari ziztada jartzeko gai izan naiz. Artritisaren kontrako tratamendua aldatu didate, eta orain, zainetatik barrena sartu beharrean, azalaren azpian indizio baten bidez sartu behar dut tratamendu berria. Eta neuk sartu behar dut indizioa. Eta egin dut! Duela ordu erdi sartu dut ziztada eta hemendik aurrera astero egin beharreko zerbait izango da. Aurreko astean ospitalean bertan sartu zidaten lehen dosia, eta droga berriarekin gainbehera etetea lortu nuen, dena hobetzen hasi da eta oraingo dosi berriarekin are eta hobea izango omen da nire egoera. Beste sarrera batean kontatuko dut infliximab edo remicade drogarekin gertatutakoa. Oraingo honetan nire azaña dokumentatzearekin nahikoa izango da. Data garrantzitsua: 2011ko ekainaren 11. Alkate berriak izendatzeko eguna. Egun handia! Izerdia botatzeari laga diot...  2011/06/12 - 00:24:04

Extremaduran Puerto de Honduras

Extremadurako bigarren saioa lehenengoa baino gogorragoa izan zen. Puerto de Honduras igo eta bailaraz aldatzea pentsatu nuen, eta itzulera bi bailarak elkartzen diren Plasenciatik barrena egiteko asmoa neukan, alegia, aldapa berriz igo gabe. Hasteko, Honduras gaina igo behar nuen, eta aurreko ibilbidean euliekin izandako esperientzia kontuan hartuz, eulien kontrako neurriak hartu nituen: Kaskoan belar luze batzuk sartu nituen, horrela eskua manilarretik askatu gabe, burua mugituz, euliak aurpegi ingurutik uxatu ahal izango nituen. Nire piurak ikaragarria izan behar zuen, izan ere, gurutzatu nituen guztiek komentarioren bat egiten zuten... Zaharrek, ordea, zoriondu egiten ninduten ideia oso ona zela esanaz (beraiek ere eskuetan adar eta hostoak zeuzkaten!), eta gazteenek elkarren arteko komentarioak egiten zituzten. Gora iristeko kilometroa falta zela beste hiru ziklistekin egin nuen topo eta haiek ere galdetu zidaten ea zergatik neukan kamuflajeko itxura. Nik galdera batekin erantzun nion: ea euliekin zer moduz moldatu zen igoeran. Berehala konturatu zen belarren funtzioa euliak uxatzea zela, eta hurrengo egunean berak ere piura bera eramango zuela esan zidan. Igoera luze samarra da, 12 kilometro ingurukoa, eta 1450 metro ingururaino igotzen da: etenik gabe, 800 metro baino gehiagoko igoera. Batez besteko malda 6.7%. Hala ere goraino oso ondo iritsi nintzen, bero handia egin zuen arren, eta goian nengoela telefonoz deitu zidaten, eguerdian bisita jasoko genuela esanaz, baina lasai ibiltzeko, berandu bazkalduko genuela-eta. Beraz, haserako plana jarraitzea erabaki nuen, eta Jerteko bailarara jaitsi nintzen. Bidea oso gaizki zegoen, zuloz betea, eta nazka-nazka eginda iritsi nintzen behera. Taberna batean zerbeza eder bat eran eta aurrera jarraitu nuen. 8-10 kilometro beheranzko joera nabarikoak neuzkan, eta gustura egin nituen, baina handik aurrera bideak gora eta behera egiten du etenik gabe (urtegi luze baten alboan doa bidea, baina muino txiki mordoa pasa behar da), eta zuhaitzak bukatu egin ziren... Eguzkiak gogor jotzen zuen, itzalik ez zegoen, iturririk ere ez nuen ikusten eta bixi joan nahi nuen. Koktel horri astindu batzuk eman, eta emaitza honakoa da: bizitzan egin dudan ibilbide gogorrena bilakatu zen berez erraza izan behar zuen zatia. Plasenciara iritsitakoan taberna batean likido mordoa hartu, zerbait jan eta zenbat kilometro falta zitzaizkidan galdetu nion tabernariari. Erantzunak lur jota utzi ninduen: "muxo, y con la calo demasiao". Eta ez zuen arrazoi faltarik. Egundoko beroa egiten zuen, gero jakin nuen alerta laranjako egoeran ginela, 73 kilometro eginak nituen ordurako, nekatuta nengoen, eta 38 kilometro falta zitzaizkidala esan zidan alboan eserita zegoenak. Egoera horretan bizikletan ez jarraitzea erabaki nuen: Mariri deitu nion, nire bila etorriko zen esperantzaz, baina ez zuen telefonorik hartzen... Azkenean taxista batekin hitz egin eta Kanpinerainoko bidea aire egokituz freskatutako taxian egin nuen. Hona hemen egindako ibilbidearen profila: Wikiloc mapetan dioenez 2500 metroko desnibela egin nuen gora, eta behera 2800:  2010/09/05 - 18:45:08

Extremaduran Hervásetik La Gargantara

 2010/09/04 - 18:49:03

Aiako Erregina

 2010/08/30 - 19:07:03

Aubisque Argelesetik

 2010/08/02 - 20:58:04