Eskuorri galdua

2daiak: 'Biutz' eta 'Inorako bidaia'

Asteburu honetarako bi bidai proposamen: Lehena: Azaroaren 19an (larunbata) 19:30ean, Rouge Elea eta Zazpi t erdi taldeek elkarlanean sortzen ari diren BIUTZ antzezlanaren entsegu irekia ikusi ahal izango da Errenteria/Oreretan, Niessen aretoaren entsegu gelan. Eskuorri honetan sarritan aipatu dut, oholtza gainean elementu ezberdinak uztartzeko joera ezin dela halamoduzkoa izan, ikuskizun bakoitzari dagokion lengoaiaren bilaketa beharrezkoa dela. Kasu honetan zirkua, musika eta bideoa batzen dira oholtzan. 'Biutz' sortzen ari direnek irudia eszena bakoitzak eskatzen duenaren arabera integratzeko hautua egin dute, proiektatuak diren oinarriak aldiro eraldatuz beharraren arabera. Taldekideek Marokora egindako bidaia batean hartutako irudiak dira, batez ere, erabilitakoak. Biutz Ceuta eta Maroko arteko leku bat da, hesia zeharkatzen duen pasaleku bat. Nola hitz egiten dugu eduki gure bizipenekin, nola ezagutu dugun jendearen oroitzapenekin? Ikusi bideoan: BIUTZ from Zazpi T ' erdi on Vimeo . Bigarrena: INORAKO BIDAIA. Kukubiltxo taldeak Aristides Vargasekin egin duen bigarren elkarlana . Azpeitian estreinatuko dute azaroaren 20an (igandea) 18:00etan. Aristides Vargasek poetika propioa sortu eta garatu duen sortzailea dugu: idazlea, zuzendaria, aktorea. Vargas ez da testuak idaztera mugatzen den egilea, bizirik mantentzen du testua antzezlanaren sortze prozesuan, antzezleekin elkarlanean. Kukubiltxok urrats ausarta egin zuen bere ibilbidean Haritzaren azalera zehatza' taularatu zuenean, eta apustua sendotzekotan da Inorako bidaia berriarekin. Inorako Bidaia n euskaldun talde batek egindako bidaian oinarritu gara, hauek 1950eko uztailaren 16an Santurtziko portutik itsasoratu ziren, Mexikorantz. Bidaia hori zenbait artikuluk eta liburu batek kontatzen dute, gaur egun ere senideak, lagunak eta ezagunak bidaia mitikoaz mintzatzen dira eta eztabaidatzen dute, Montserrat izeneko belaontzian egindako bidaiaz, muturreko baldintza gogorretan egindako bidaiaz. Gure lana ez da bidaia gertatu zen bezala islatzea, beharbada gertatu zen bezala rik ez dagoelako artean. Bizitakoaren subjektibizazioa gertatzen da beti, bizitakoa horrela izan zen, edo horrela bizi izan nuenaren ustea baino ez da? Ez, guri, bidaiak, existitzen ez den leku baten irudizko bilaketaren metafora bezala bultzatzen gaitu. Eta mugitzen gaituena zera da, bidaia norbanako ezberdinen elkargune bezala, bidaia desberdinak: banako eta talde oroimenaren topalekua .  2011/11/18 - 20:37:02

Bizitza fikzioa denean, teatroa errealitatea da?

 2011/10/31 - 15:29:04

Uztarketalka

 2011/10/20 - 18:54:05

Asteburu bat, edozein asteburu

Teatroz beteriko asteburu bat, edozein asteburu. Baina hauxe . Errealitatea oihukatzen duen arrarolitatea. Normala da horrelako eskaintza egotea Euskal Herrian, euskaraz, asteburu batean? Edozein asteburutan? Errautsak , Gloriaren kantua , Munstroa , 8 begi , Euria esan eta euria erortzea , Amantalen ahotsa , Gure bide galduak , Antzerkizale eguna . Formatu hibridoa bada ere, Haragizkoa gehitu niezaioke zerrendari, eta seguru badirela gehiago. Asteburu batean, asteburu honetan. Agian kasualitatea da, baina urriko bigarren asteburu honek zapore gozoa utzi dit agendaren ezintasunean. Korpus, mami, gogo, gaitasun itzela dago egungo euskal antzerkigintzan. 80. hamarkadako taldeen mugimendua bizi izan zuen lagun batek esan dit duela gutxi, bere ustez garai haren osteko mugimendurik interesgarriena orain piztu dela, belaunaldi berrien kezkak eta egiteko moduak azaleratzen hasi direla. Funtsean merkatuari uko egin gabe sakontasunezko eta kalitatezko apustuak egiteari garrantzia ematen dion proiektu sorta anitza. Merkatua aintzat hartzeaz gain, merkatuarentzat (soilik) bizi ez diren proiektuak, teatro mailan estetikoki eta kontzeptualki arriskatzeaz gain testuinguru baten parte senti daitezkeenak. Euskaraz mintzo direnak. Ez dakit hori horrela den, baina gogoetak zer pentsatua ematen du, batez ere antzerkia bultzatzeko orduan erraz ikusten delako badagoela zer bultzatu, nork bultzatu, zergatik bultzatu. Ez dagoela aitzakiarik, inorentzat. tube.com/v/piQ-qnEO7DE?version=3"> /www.youtube.com/v/4_bJ7714g2o?version=3">  2011/10/07 - 17:55:05

Dantza hirian, kaleari kale egin gabe

Ez da astebete pasa Dantza Hirian ekimena Errenteria/Oreretan izan zenetik. Lau pieza ikusi ahal izan ziren herriko gune ezberdinetan. Horrelako ekimenek erraz uzten dute zapore gozo bat: kalea okupatu kultur adierazpenekin, egokitu komunikazioa kaleko kodeetara, jendearen bila joan haren zain egon gabe. Kaleak badu indar misteriotsu hori, erraza da edozein proposamenekin jendearen berehalako atentzioa harrapatzea. Hortik aurrera doa jokalarien erronka, zelan mantendu eta asetu jendearen berehalako erantzun hori. Plazer handia izan zen beraz dantza kalean ikusi ahal izatea. Ikusitako piezen artean zen Kukairen Aupa mutil!! , Iker Gomezekin batera sortutako lana. Bilakaera nabarmena suma liteke Kukairen ibilbidean, pieza honekin dantza tradizionalari loturiko esperimentazio-oinarria mantentzen dute teatro fisikoaren kodeetara gerturatuz, umore dosi handiekin. Bada umorerako gaitasuna baino heldutasun adierazpide argiagorik?  2011/09/30 - 17:19:06

Desfinizioak

Antzerkia: Antzerkia norbaitek asmatutako errealitate uneak dira. Oraina: Gertatzen den fikzioa eta gertatzen ez den errealitatearen arteko desoreka hautatua. Aktorea: Fikzioa izan errealitatea nahikoa ez denean. Errealitatean aktore izan fikzioa nahikoa ez denean. Erabaki zer den errealitatea. Profesionalizazioa: Teatroa ofikzio bat da.  2011/09/26 - 18:19:05

Erresonantziak, bufoiak, harriak eta bideak

 2011/05/04 - 18:23:02

Bideak

ADEL Ez da egia beti kexaka gabiltzanik. Entzun nahi ez dutenek jarri diguten etiketa da hori. Kexua sarri ez delako kexua, aldarria baizik; gogoetarako nahia, gauzak beste era batera egiteko gogoaren isla. Eta garrantzitsuena dena: ez kexuak ez aldarriak ez dute zertan geldirik egoteko aitzakia izan behar, kontrakoa baizik. Artedramak Aulestin antolatutako ADELen eman ditut egun batzuk, eta beste behin ere animatua bueltatu naiz. ADELek badu formaziotik, badu erakusleihotik, baina batez ere eta oinarrian badu topalditik. Hitzordutik hitzordura, emanalditik emanaldira arnas hartzeko geratzen diren zirrikitu bakanetan ematen diren hizketaldiak, galderak, erantzunak, horren lekuko dira. Antzerkia funtsean talde-sorkuntza da. Hori da batzuetan madarikatzen dugun ezaugarria, besteetan aurrera egiteko elikatzen gaituen zera. Proiektuak aurrera ateratzea eta antzerkia egitea bezain zirraragarria zaigu besteen lana ikusi ahal izatea, haren berri zuzenean jasotzea, izan lantegi fisikoen ala emanaldi sortaren modura. Aulestiko kasuan eredugarria bezain ez ohikoa da udalaren inplikazioa ekimenean, eta batez ere herriko jendeak antzezlanei eskaintzen dien harrera paregabea. Horregatik bakarrik altxorra den plaza da antzerkia egiten dugunontzat. Bidean harriak topatzen ahal dira, baina ez gara harri izateko jaioak , horixe esango dio Gure bide galduak en Kattalini langile mugimenduan murgildurik dabilen osabak. Ez gara harri izateko jaioak. Bidea ibiltzeak berak ekartzen digu gogora, hain zuzen ere, zein den bidea. Gehienetan bidearen ertzean nahi bagaituzte ere.  2011/05/03 - 11:23:04

King Kong eta Bukowski

 2011/03/17 - 22:57:04

'La Zaranda' atzo Eibarren

 2011/03/16 - 15:54:01