Josu Leokanne
CD bat grabatzera noa
Harro nago. Viniloa emango balidate eta grabatzeko kapaz izango banintz, seguru harro egongo nintzatekeela. Antzeko zeozer sentituko dut hemendik minutu gutxira, klaserako lan bat CDan grabatzea lortuko dudanean. Romanantiko jarriko naiz. CDa hildako euskarritzat daukat aspalditik, ez du etorkizunik eta ez dut ulertzen CDaren defentsa sutsua egiten duenak zein argumentu klase daukan buruan. Modernoegia naizela esan izan didate. Susmoa dut horren atzetik frikia naizela ohartarazi nahi didatela. Baliteke, baina bestearen frikitasunean babestea baino ez da hori. Ez dut ikusten ia-ia argumenturik CDa erabiltzen jarraitzeko. Duela zenbait hilabete Macbook Air ordenagailu eramangarri mehea aurkeztu zuten, eta entzun dudan kritika bakarra horixe izan da: ez duela CDrik. Applek, Macbook Air aurkeztu zuen azoka berean aurkeztu zuen estreinakoz 3 1/4 disketerik gabeko ordenagailua, eta batek baino gehiagok eskuak burura eraman zituen. Gaur egun disketeak, musika casseteak bezala, elementu artistiko-estetiko-retroak baino ez dira. Eta CDa ere antzeko zeozer izango da aurki: pub modernistetako paretak estaltzeko antikuaiak, edo posavasos moduan, auskalo. Behar ditugun dokumentu guztiak ordenagailuan, kanpo-diska-gogor batean edo sarean pilatu ditzakegu. Sistema informatikoak ahalbidetzen digu karpetaz karpeta ibiltzea, bilaketak egitea... diskete eta CDtan, berriz, dokumentazio prozesua ez da digitalizatzen. Informazioa bai, digitalizatu egiten da, baina CD batean sartu eta CD hori liburu bat bailitzan katalogatu behar duzu. Erabilera domestikoan ez da gauza arrunta dokumentazio lan horiek hartzea, baina kontua zera da: CDa bilatu behar duzula bertan informazioa bilatzeko... eta diska gogorrean baduzu, berriz, zuzenean informazioa bilatzeari ekingo diozula. Urtarrilean bideo bat entregatu behar nuen. Ikaskideek CDa egin zuten. Nik Youtube erabili nuen. Pasa den urtean powerpoint aurkezpen bat erabili behar nuen, ikaskide batzuek Pendrive-a eraman zuten eta arazoak izan zituzten irakaslearen ordenagailuan sartzerakoan. Beste batzuek ordenagailua eraman zuten, eta arazoak proiektorea konektatzerakoan. Nik Pendrivea eraman nuen, baina SlideSharen ere baneukan aurkezpena, hitzaldia emateko prest. Unibertsitate osoan daukagu interneterako konexioa, udalerrietan ere ari dira Wimax eta Wifiak jartzen, eta badago nonnahi konektatzeko aukera ere bai. Informazio kanal publiko zein pribatu eraginkorrena sarea da, eta gero eta gehiago izango da. Bitartean, pendrive-ak momentu onean ikusten ditut, baina CDaren balioa ez dut ikusten elementu dekoratibotik haratago. Bueno, bai, oraintxe grabatzera noan lana irakasleak nahi duen euskarrian entregatzeko. :) PD: Artikulu hau autobusean idatzi dut, Leioan hasi eta Zornotzan bukatu. Seguru egon gero, etorkizun hurbilean bageunde, Durangora iritsi aurretik sarean ikusgarri legokeela. 2008/05/01 - 10:52:03
Kurrikuluma
Mileurista terminoa interesgarria iruditu zitzaidan estreinakoz Xabier Aierdi soziologoari entzun nionean, baina dagoeneko termino aspergarria egin zait. "Gogor estudiatu, curriculum ona izateko" abisatzen gaituzte eskola zein etxeetan. Ez naiz gero ni izango estudiatu beharra tutuluko estratara botako duena, baina ikasketa horiek curriculumaren aitzakiaz egin ezkero, mileurista perfektua izateko bidean egongo garelakoan nago. Hori nahi baldin badugu, aurrera. Ikasketak, jatorriz, ez dira curriculum enmarkagarri bat lortzeko. Harrigarria bada ere, lanean trebatzeko asmatu ziren bere garaian ikasketak. Bai, XXI. mendeko deskubrimendua egin berri dut, ezta? Tontakeria dirudi, baina hori argi izanda, curriculumik gabe bere trebakuntza erakusteko gai denak, uste dut badaukala egungo lan-merkatuan arrakasta izateko aukerarik. Gari Araolaza blogariak Seth Godin aipatuz dion bezala, "lan eremu bakoitzean aukeratu beharko da zertan nahastu burua, baina ez utzi aukera pasatzen espediente akademiko zoragarri baten trukean". Alegia: estudiatu estudiatu beharrekoa eta saltseatu, saltseatu... hori izan daiteke-eta zure kurrikulum onena. 2008/04/13 - 10:34:02
Isilik ETAren aurrean
ETAren aurrean irmo gero eta jende gehiago agertzen bagara ere, oraindik jende askok nahiago du isilean bizi. Komodoa da, mehatxatuta ez bazaude, politikaz paso egiten duzula esan eta horrela basatien aurrean isiltzea. Baina ez da politika. Gizatasun minimoa da. Lagun gutxi batzuk saiatzen dira justifikatzen, eta pentsatzen dut ea hori esango al zien bion lagunei, ni zinegotzi izanda hilko banindute. Oso gogorra da, baina harreman horiek beldurra ematen didate. Zinegotzi ohiak, kazetariak, enpresariak... inguruan denok daukagu, jakin ala ez, mehatxatu bat edo beste. Baina gu, badaezpada, isilik. Tuentin ebento bat ireki nuen Egunkariaren alde. Lagun guztiak gonbidatu (141) eta 46k babesa eman diote. ETAren aurkako ebento batera gonbidatu naute, eta nik berriro ere 141 lagun horiek gonbidatu. 3k bakarrik eman diote babesa. Ez da politika. Beldurra ote da? Mehatxatuak izateko beldurra, edo biolentzia justifikatu nahi dutenekin harremanak gordintzeko beldurra, agian. Nirekin inor haserretzen baldin bada ETAri EZ esaten diodalako, haserretzea dauka, ez diot horri beldurrik. Gizatasuna baino ez zait iruditzen, eta ez dago politika soilak justifikatzen duen isiltasunik. 2008/03/18 - 10:00:11
Don´t save me
2008/03/18 - 10:00:10
Tuenti eta Facebook-en, Egunkaria libre!
2008/03/18 - 10:00:10
La cafetería de la Universidad
Una lesbiana gorda mira enamorada a la guapa de su clase que cuenta historias de su ex-novio. Una chica morena toca unos acordes con su guitarra española mientras unos colegas de rastas se fuman unos canutos. Un viejo toma ginebra con un cacho de limón. Un camarero se afana en atender a los últimos clientes de la semana. Es la cafetería de la universidad. Un cartel pidiendo la abstención. Y dos metros más atrás, sólo en una mesa, un chico lamenta un nuevo asesinato. La tristeza de ese chico es a vergüenza de un país. 2008/03/18 - 10:00:09
Rajoy eta Zapatero egunkariaz... ja!
Propaganda haundia egin zuten baina gero oso galdera gutxi sartu dituzte... eta noski, Egunkariarena ez dute sartu. Hemen entrebistak Rajoy eta Zapaterori . Espero bezela, ez dute nire galdera jarri. Desenkantoa dago, gainera: propaganda haundia egin zuten baina gero oso galdera gutxi sartu dituzte... hemen bigarren komentarioa . Konsueloa: gazteleraz egindako galdera 9200 aldiz ikusia, euskaraz egindakoa 6800. Euskal Herritik kanpo ere oihartzuna izan du, batez ere Catalunyan. Bideoak zenbat botu izan ote ditu? TVEk momentuz ez du ezer esan. 2008/03/18 - 10:00:09
Euskadi Irratian, egunkariaren bideoaz
2008/02/25 - 22:05:22
Ez naiz demokrata
2008/02/21 - 18:00:32
Tengo una pregunta para usted
2008/02/21 - 18:00:32
