Piperrautsa
Goliat
Goienkaria, 2008.05.09 Ino alkatea kartzelan sartzea indar erakustaldia izan da, Goliat erraldoiak dira egungo estatuak. Espainiakoa, esaterako, gai da iritzi publikoa edonora eramateko, eta horrek erabateko inpunitatea damaio zernahi egiteko. Gai jakinetan, legebiltzarra jar lezake aho bakarrean eta komeni zaizkion legeak egiten, neurrira. Epaile eta auzitegiak ere zordun ditu, gehienak aisa lerratzen dira gobernuak markatutako estrategiara, bakarren bat aurrean jarri ere bai. Hori guztia egun dute Inorekin. Harrika ibili, kakaztu, eta botoekin kendu ezin zioten alkatetza Garzonekin galarazi. Bale, ona da ohartzea nor dugun arerio, zenbateraino den indartsu. Eta, erne, gogora dezagun Goliat borrokatzeko David txikiak ez zuela preziso boxeoa aukeratu. 2008/05/09 - 09:22:03
Seko lotsatuta
Goienkaria, 2008.04.30 Itxoin egin dut iragarkiko etxebizitza saldu den arte. Ez nuen berriro gaia atera nahi, inork ez zezan pentsa lotsa aitortzeko aitzakiatan salmenta hauspotzen ari nintzenik. Seko lotsatuta egon naiz bitartean. Idatzi nuen iragarkia, eta hark eman zidan artikulurako ideia. Eta orri berean ekin nintzaion, bata eta bestea toki berera joatekoak zirelako. Baina ez nintzen ohartu hizkien kontagailuak iragarkia ere barne hartzen zuela, eta osotasun hura hartuta Goienkaria k osorik argitaratu zuen kontrazalean. Pentsa nola sentitu nintzen ostiralean iragarkia hemen ere aurkitu nuenean. Sinestuko ote zuen inork hanka-sartzea izan denik? Saldu da, eta ez txoko honi esker. Akabo. Orain, berreskuratuko al dut zure konfiantza, irakurle. Post scriptum. Blogean neronek argitaratzen dut, beraz ez nuen iragarkia sartu. Papereko irakurleari aitortzen diot akatsa. 2008/04/30 - 08:57:01
Mozioa
Lehen mozioa -etikoa omen- 24an izango da Arrasateko udalean. ANVk egin lezake orain artekoa baino zerbait gehiago: bere estatutuak gogorarazi. Hala ere ez luke ekidingo bigarren mozioa, baina bai nabarmenduko jadanik gaitzespenarena aitzakia besterik ez dela. PSEri aukera egokitu zaio eta lotsatu gabe -lotsagabe- erabili du, 'sin complejos'. EAJri eginkizun zatarra egokitu zaio -Madrilgo negoziazioa, barneko gerra- baina hala ere bereziki narras dabil. EBk dauka alkatetzarako giltza eta imajina daiteke nola izango duten belarria Josebak eta Anderrek. Ino harrapatuta ikusten dut, lehen ordutan ezin izan zuen egoera bideratu eta honezkero gustura ere utziko du alkatetza. Jasaezina izan behar du hainbeste irainen jomuga bihurtzea. 2008/04/18 - 07:50:04
Pulpitorik ez
Asteburuan asaldatu egin ninduen Ana Iribarren jarrerak Legebiltzarrean. Gregorio Ordoñez senar erahilari oroitarria jartzeko ekitaldian, senperenak eta bi bota zituen. Ibarretxeri esandakoak ez ziren preziso epelak -koldar ere deitu zion-, baina onartezina iruditzen zait esaldi hau: 'ETAren helburu politikoekin bat egiten dutenak, bat datoz garunean tiro jotzearekin' . Ertz asko ditu esaldiak eta nik toki gutxi. Horregatik bakarrari helduko diot. Gaixorik gaude, eta konplejuz beteta, horrelakoak esateko gai dena mikrofonoaren aurrean eta albistegietan lehen lerroan jartzen dugunok. Pertsona horrek ez du mikroa behar, sikiatra baizik. Oker gabiltza horrelakoei auspoa ematen. Biktimei elkartasuna bai, psikopatei pulpitorik ez. 2008/04/11 - 10:06:02
Adreilua eta patua
Goienkaria, 2008.04.04 Arrasaten pisua erosteko ordua etorri zitzaidanean, oso garesti zeuden eta sasoirako sekulakoa zen prezioa ordaindu behar izan nuen. Handik zazpi bat urtera saltzea tokatu zitzaidanean, krisi galanta egokitu zen parean eta nekez lortu nuen kostatutakoa berreskuratzea, parra egitea. Denbora tarte horretan, ezagutu nituen urte bakarrean erositako prezioaren doblean saldutako pisuak Arrasaten. Badirudi patua ez dudala alde adreiluarekin negozioak egiteko orduan. Izan ere, merkatua guztiz jota dagoen honetan, ez zait ba tokatu senitarteko etxebizitza bat saltzea? 2008/04/04 - 08:15:01
Innobasque politikan
Goienkaria 2008.03.14 Egoera bihurriak utzi ditu igandeko hauteskunde saioak Hegoaldean. Espainiako aginte banaketari dagozkion korapiloak joango dira askatuaz hurrengo asteetan. Eta hor hartuko zaio lehen traza legealdiko jardunari. Batez ere, zein Zapatero ikusiko dugun hurrengo hilabeteetan. Gure bihurriak zuzentzen zailagoak izango dira. Alderdi abertzaleek onartu beharko dute porrot kolektiboa izan zutela, botoetan bezala abstentzioan ere. Eta diagnostikoa egiterakoan, ondo kontuan hartu NaBai bakarrik salbatu dela; baita herritarron botoa gero eta mugikorragoa dela ere. Datu horiekin, estrategia garaileak adostu beharko dituzte, egun erakusten duten txikikeriaren gainetik. Berrikuntzarako ordua iritsi zaie, lehengoak ez die balio. 2008/03/14 - 10:03:06
Nahiago
Goienkaria, 2008.03.08 Askozaz nahiago nukeen, domekako hauteskundeetan aukera guztiak baleude lehian eta nahi duen orok botoa emango ahal izango balu, emaitzen kalitatea hobetuz. Normaltasun erlatibo baten adierazle ere izan zitekeen, hau da, demokrazia inperfektuaren baitan agintariek eutsi egiten diotela disidentzia suntsitzeko tentaldiari. Botoa emango ez diodan arren, nahiago dut Zapaterok irabaztea Espainian, PP ez dadin garaile gerta. Uste bai dut beharrezko baldintza dela hori, pertza konpontzeko beste ahalegin bat egon dadin. Ez dut federik, nahia baizik. Eta nahiago nuke igandea pasatuta balego, eta alde guztiak geldituko balira besteen premia izateko bezain ahul. Askozaz nahiago nukeen ondoa jo ostean bageunde, goranzko bidean hasita. 2008/03/07 - 19:52:07
Hizkuntzak enpresaren kulturan
Bat soziolinguistika aldizkaria, 2008ko otsaila Soziolingüistika Klusterrak argitaratzen duen Bat aldizkariak eskatuta, hausnarketa egin nuen negu sarreran Gipuzkoa Donostia Kutxan urte betez egin dudan lanaz, Hizkuntza Plangintzaren arduradun gisara. Jarritako neurri luze samarrak behartuta, atondu egin behar izan nituen ideiak eta atalka jarri, eta hori egitean sentitu nuen ordura arte egindakoa nolabait jakinduriatan-edo mamitzen zitzaidala. Aldizkariak argitaratu berri duenean, neuk ere nahi duenaren eskura jarri dut: Hizkuntzak enpresaren kulturan 2008/02/26 - 18:31:22
Gizona bere heldutasunean
Argia, 2008.02.24 Izena Hamalau urterekin -gaur baditut berrogei gehiago- hartu nuen erabaki bat garrantzitsua: ordura arteko Migeltxo aurrerantzean Mikel izango zen. Errieta egin zidan maistra karlista batek Tolosako eskolapioetan, azterketak izen ilegalez sinatzen hasi nintzaionean, baina seguruenik maistraren petralkeriak indartu besterik ez zuen egin nire erabakia, nortasunaren bila abiatzekoa. Hizkuntza Handik urte gutxira, hemezortziren bat izango nuen, beste erabaki bat hizkuntzaren bidegurutzera iristean: euskalduna izango nintzen, erabili eta garatu eta barneratu egingo nuen etxean jasotako euskara, nire izaeraren ezaugarri bihurtzeraino. Madrilen bizi nintzen, eta han bazuen euskarak zer afektiboari metatzen zitzaion beste balio erantsi bat: bereizteko balio zuen, jende artean egon arren isilka hitz egin beharrik gabe. Izana Pare samarrean baina geroxeago etorri zen hirugarren zutabea, militantzia abertzalea. Artean klandestinitatean, eta politikan beti; indarkeria gorrotatzen nuen ordurako, izan etsaiarena edo 'gurea'. Eta militantziarekin piztu zitzaidan jakin-gosea: nondik, nora, nola... Hor konturatu nintzen hartzen zaila zela nire izaera berria, euskal herritarrarena. Lerro zuzenekin oker idatzitako iragana da gure tribuarena; eta, hortik abiatuta, ezin aurrerako norabidea samur topatu. Zalantza Ez nuen urte asko behar izan politika formalarekiko esperantza galtzeko. Alderdiek segurtasun setatia behar izaten dute eta ni zalantzak bizi nau, galderak ditut maite. Urte luzeak daramatzat nire buruari galdezka, bidegurutze bakoitzean: eta orain, nondik? Adinean aurrera, burua atzera jiratu eta bidezidorra dakusat, ez beti zuzena. Ez nuke aldatuko, konforme nago egindakoarekin. Gaur ni Izena eta hizkuntza ondo itsatsita dauzkat, nirekin gordeko ditut betiko. Izanari buruz, zalantza gehiago. Ez naiz aberri zale, seguruenik ezta abertzale ere. Tribuaren iragan oker idatzia ez zait arrazoi aski etorkizun jakin bat marrazteko. Aldi berean, independiente izan nahi nuke Espainiatik eta Frantziatik, haien nazionalismo erasokor eta zabarrak egonezina eta larrigura sentiarazten dizkidalako. Gaur gu Euskaradunon tribuari ajeak eta sasoia biak antzematen dizkiot. Iritsi da honaino garai urrunetatik, eta nahi luke aurrera egin. Badabil oraino. Nora eta nola asmatu behar du, ordea. Eta norekin. Ohi bezala, baina inoiz baino areago, ez baitago bera bakarrik Euskal Herrian, bestelako tribuak ere badira hemengo, lehengusu baskoak nagusi. Hain zuzen, hor legoke koska garrantzitsua: etxean nagusitasuna lortzea, alegia, hegemoniko izatea. Sarri bota izan dugu kexua: gizarteko erreferente nagusiak ez dira euskaldunak . Jar dezagun esaldia alderantziz: euskaldunak ez dira gizarteko erreferente nagusiak. Bigarren moldea lagungarriago zaigu norabidea igartzeko. Bihar zer? Ortodoxia zaharkituan ari gara, noraezean. Alderdi abertzale nagusiak jaungoikoa eta lege zaharra daramatza oraindik izenean. Eta, oro har, abertzaletasunaren oinarriak dira mapa bat eta herriaren izateko eskubide supremoa, ezinbestean -noiz ez badakigu ere- munduak onartu beharko duena. XIX. mende erromatikoan bizi gara, XXI.a hasia ez bailitzan. Hala ere, hausnarketa interesgarriak hasi dira, han-hemenka, Nafarroa aldean bereziki, heterodoxian barrena eta alderdietatik aparte. Hauek ez dute asko lagunduko, ohikoan baitaude eroso; ez bezate behintzat trabarik jar. Eta, behin desiotan hasita, azken bat: bilduko al dugu ausardia nahikorik behar bezain heterodoxo izateko! 2008/02/22 - 08:56:19
Errementaria
Klandestinitatean ' Herrero ' esaten zioten. Aita errementaria zuen Josu Otadui k, eta bera ere ofizioan hasitakoa zen, nahiz gero kooperatibetan jardun zuen langile. Sindikalgintzan eta politikan tinko aritu zen beti euskara, ezkerra eta Euskal Herriaren alde. Urte zaharrarekin hil zen, laurogeitaka urte beteta. Ostiralean egin genion agurreko ekitaldia Kulturaten. Gauza on asko esan zuten Josuri buruz gehien ezagutu zutenenek. Nik, belaunaldi bat geroago, uste dut Josuk ganoraz bete zuela bere eginkizuna. Sinetsita nago bizitzan gehienez ere dagokigula hartu duguna geroratzea, ahal dugun neurrian hobetuta. Eta Herrero, eta bera bezelako pertsona sendoak, aise sartzen zaizkit kategoria horretan. Haiek egin dute. Eta guk? 2008/02/15 - 08:00:06
